پست ثابت

---

سلام خدمت دوستان ( این پست ثابته )

به نظر میاد لازم یه توضیحاتی در مورد وبلاگ بدم

شما؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!

---

فک کنم یه ۶۰۰ سالی میشه کسی اینجا نیومده

گرد و خاک همجا نشسته و شده پر از تار عنکبوت

کسی نیست کمک کنه تمیز کنیم

اگه هست اطلاع بده

منتظرم

تا بعد

بابای

ما اومدیــــــــم !!!!

---

آرزوی من اینست که دو روز طولانی

در کنار تو باشم فارغ از پشیمانی

آرزوی من اینست یا شوی فراموشم

یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم

آرزوی من اینست که تو مثل یک سایه

سرپناه من باشی لحظه تر گریه

آرزوی من اینست نرم و عاشق و ساده

همسفر شوی با من در سکوت یک جاده

آرزوی من اینست هستی تو من باشم

لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم

آرزوی من اینست که تو غزال من باشی

تک ستاره روشن در خیال من باشی

آرزوی من اینست در شبی پر از رویا

پیش ماه و تو باشم لحظه ای لب دریا

آرزوی من اینست از سفر نگویی تو

تو هم آرزویی کن اوج آرزویی تو

آرزوی من اینست مثل لیلی و مجنون

پیروی کنیم ازعشق این جنون بی قانون

آرزوی من اینست زیر سقف این دنیا

من برای تو باشم تو برای من تنها

آرزوی من اینست.....

آرزوی من اینست.....

آرزوی من اینست.....

آرزوی من اینست.....

 پ.ن ۱ : سلام دوستا و عاشقای گل !!! خیلی وقت بود اینجا ننوشته بودیم !! باید هم از مدیر وبلاگ هم از همه دوستایی که اینجا مینویسن یه معذرت خواهی کنمکه واقعا وقتمون محدود شده وگرنه دوست داشتیم مثه قبلنا همیشه پیش هم باشیم !!!!

پ.ن ۲ : تولد عشقم مینک رو از اینجا بهش تبریک میگم !!! تولدت مبارک گلم !!!

پ.ن ۳ : امروزم که عیده !!! این عید رو هم به همه ی شما و همه ی مسلمان ها ی جهان تبریک میگم !!! ایشالا روزای خوبی رو داشته باشین !!!

پ.ن ۴ : قالب وبلاگ اصلا واسه من خوب نمیاد کل وبلاگ رو به هم ریخته !!! چرا آیا ؟!

پ.ن ۵ : دلـــــم برا همتون تنگ شده بـــــــود !!!  مراقب خودتون باشین دوستای گل !!!

او زندگی است...

---

او زندگی است...

می تونی مراقبتش رو در شکل یک خواهر احساس کنی

می تونی حرارتش رو در شکل یک دوست احساس کنی

می تونی احساساتش رو در شکل یک معشوقه حس کنی

می تونی فداکاریش رو در شکل یک همسر احساس کنی

می تونی الوهیتش رو در شکل یک مادر حس کنی

می تونی برکت وجودش رو در شکل یک مادربزرگ احساس کنی

در عین اینکه محکم و استواره

قلبش مهربونه

شیطونه

و دلچسب

صمیمی و همدل

و ملیح

او یک زن است

او زندگی است...

بی بی دوعالم

---

فاطمه الگوی هر زن ایرانی

فاطمه ای طلیعه عشق! ای بهانه هستی! پیش از تو خدای عالم بهانه ای برای آفرینش نداشت. بی تو عشق بی معنا مانده

اولین بوسه

---

سمانه جون می بوسمت

سلام* اومدیم*

---

سلام به همه ی دوستان

خوبین؟خوشین؟؟وای از دست این امتحانا(اشکال نداره حالا)

که همه رو از کارو زندگی انداخته(نه این طور ها هم نیستا)ولی دسته آقا بهزاد و کسانی که

ایشونو یاری کردن درد نکنه که این وبلاگ رو واسه همه ی بچه ها درست کردین و امیدوارم که شما هم در مراحل زندگیتون در کنار عشقتون خوشبخت بشین!!

نمیدونم چرا جدیدا هیشکی وبلاگ ما نمیاد(هیشکی هم نه منظورم اینه که فقط بعضی از دوستان

اومدن که دستشون درد نکنه)بعدم اینکه من میگم شاید موقع امتحان هستش کسی نمیاد ولی

 وقتی به وبلاگای دیگه میرم میبینم خیلی ها نظر دادن .حالا شاید مشکل از خودمه که هیشکی

 پیشمون نمیاد. ولی من تا جایی که یادم میاد هروقت هرکسی اومد تو وبلاگمون نظر داد ما جوابشونو دادیم.راستی ما قالبه وبلاگون رو عوض کردیم اگر اومدین پیشمون بگین این بهتره یا اون قبلیه

(اگه یادتون هست)آخه اینقدر گشتم تا یه قالبه شاد پیدا کنم دیگه همین بود.خب امیدوارم که همه امتحاناشونو به بهترین نحو پاس کنن.خدانگهدار

داستانی کوتاه

---

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق، بیان کنید؟

برخی از دانش آموزان گفتند: با بخشیدن، عشقشان را معنا می کنند. برخی؛ دادن گل و هدیه و برخی؛ حرف های دلنشین را، راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند: با هم بودن در تحمل رنج ها و لذت بردن از خوشبختی را، راه بیان عشق می دانند.

در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد.

یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند، طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.

یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.

رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریاد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.

بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.

راوی اما پرسید: آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که، عزیزم، تو بهترین مونسم بودی. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند که ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک، با فدا کردن جانش، پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

---

خاطرات شیرین روی ریل ذهن به سرعت ثانیه ها می گذرند و من دلتنگ آن چیزهایی می شوم که روزی لحظه های دلپذیری می آفریدند

یکی در این گذر دلش برای آدمهایی تنگ می شود که رد بخشی از خاطراتش جا خوش کرده اند

دیگری دلتنگ آواهاییست که از دور حواسش را می نوازد

اما من لابلای این حال و هوایی که ماندن و نفس کشیدن را معنا می کند دلم برایش تنگ می شود

امرزو دلتنگ خاطراتی شده ام که پشت سر جا مانده و بی تاب آرزوهایی که از روبرو می گریزند

برای محسن خوبم

---

 

لبانت

به ظرافت شعر

شهواني ترين بوسه ها را به شرمي چنان مبدل مي كند

كه جاندار غار نشين از آن سود مي جويد

تا به صورت انسان درآيد.

 

و گونه هايت

با دو شيار مّورب

كه غرور ترا هدايت مي كنند و

سرنوشت مرا

كه شب را تحمل كرده ام

بي آن كه به انتظار صبح

مسلح بوده باشم،

و بكارتي سر بلند را

از رو سبيخانه هاي داد و ستد

سر به مهر باز آورده م.

 

هرگز كسي اين گونه فجيع به كشتن خود برنخاست

كه من به زندگي نشستم!

 

و چشانت راز آتش است.

 

و عشقت پيروزي آدمي ست

هنگامي كه به جنگ تقدير مي شتابد.

 

و آغوشت

اندك جائي براي زيستن

اندك جائي براي مردن

و گريز از شهر

كه به هزار انگشت

به وقاحت

پاكي آسمان را متهم مي كند.

كوه با نخستين سنگ ها آغاز مي شود

و انسان با نخستين درد.

 

در من زنداني ستمگري بود

كه به آواز زنجيرش خو نمي كرد -

من با نخستين نگاه تو آغاز شدم.

 

توفان ها

در رقص عظيم تو

به شكوهمندي

ني لبكي مي نوازند،

و ترانه رگ هايت

آفتاب هميشه را طالع مي كند.

 

بگذار چنان از خواب بر آيم

كه كوچه هاي شهر

حضور مرا دريابند.

دستانت آشتي است

ودوستاني كه ياري مي دهند

تا دشمني

از ياد برده شود

پيشانيت آيينه اي بلند است

تابناك وبلند،

كه خواهران هفتگانه در آن مي نگرند

تا به زيبايي خويش دست يابند.

 

دو پرنده بي طاقت در سينه ات آوازمي خوانند.

تابستان از كدامين راه فرا خواهد رسيد

تا عطش

آب ها را گوارا تر كند؟

 

تا آ يينه پديدار آئي

عمري دراز در آن نگريستم

من بركه ها ودريا ها را گريستم

اي پري وار درقالب آدمي

كه پيكرت جزدر خلواره ناراستي نمي سوزد!

حضور بهشتي است

كه گريز از جهنم را توجيه مي كند،

دريائي كه مرا در خود غرق مي كند

تا از همه گناهان ودروغ

شسته شوم.

وسپيده دم با دستهايت بيدارمي شود.

 

                                                                                                              احمد شاملو